مگهان عزیز من خیلی وقت نیست که وبلاگت رو میخونم، یعنی خیلی شناخت زیادی ازت ندارم و نمیدونم پستت واقعا در مورد مخاطب خاص هست یا نه. بعد از 6 سال زنذگی مشترک به قدیما که فکر میکنم تعجب میکنم چرا همون روز اولی که از همسرم خوشم اومد نرفتم مستقیم بهش پیشنهاد بدم و 5 سال صبر کردم تا آخرش اون پیشنهاد داد و گفت که 5 سال پیش میخواسته بیاد جلو ولی ترسیده، بعدم دیده که من با یکی دیگه دوست شدم. (گرچه دوستی ای نبوده، ولی اون اونجوری فکر کرده بود) شاید اگه میتونستم برگردم عقب کمی شجاع تر بودم و اون 5 سال از عمرمو بدون همسرم و تو نگرانی های بیخود که دوستم داره یا نه نمیگذروندم. اگه واقعا کسی رو دوست داری برو بهش بگو. رو در رو هم بگو، بهش فرصت بده فکر کنه و جوابت رو بده. شاید اونم همون حس رو داشته باشه.
عزیزم ممنونم که برام نوشتی..من هرگز به خودم این اجازه رو نمیدم. البته که خیلی دلیل دارم که این کارو به کسی توصیه نمی کنم. همسر شما آقا بوده عزیزم و خدا حافظش باشه
تو که انقد دلتنگی چرا خودت پیش قدم نمیشی؟؟ توقع زیادیه که تو دلت تنگ باشه بعد انتظار داشته باشی اون پیام بده!!! بعدم احتمالش یک در صدهزاره،کلا قانون دنیا اینه.. دونفر همزمان دلتنگ هم نمیشن
چرا با اسم واقعیت این کامنت رو نذاشتی هر کسی که هستی:)؟ مگه حرف بدی زدی؟ عجیبه
(بعد حتما موجود خاصی نیست که شماره م رو نداره، ضمن اینکه منم ندارم شماره ی کسی رو که بخوام ابراز دلتنگی کنم!)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
خدا به داد دلت برسه دختر. این دلتنگیها بد دردیه! جبران می شه ان شاءالله
الهی برسه.. الهی
حالا اسمم رو هم بنویسم مثلا چه فرقی میکنه،کلا این روزا با همین پ واسه همه کامنت میذارم!!!! خودمم میدونم کامنتم بد نیست ،چیزی عجیب نیست
پ هویت نداره؛)
مگهان عزیز من خیلی وقت نیست که وبلاگت رو میخونم، یعنی خیلی شناخت زیادی ازت ندارم و نمیدونم پستت واقعا در مورد مخاطب خاص هست یا نه.
بعد از 6 سال زنذگی مشترک به قدیما که فکر میکنم تعجب میکنم چرا همون روز اولی که از همسرم خوشم اومد نرفتم مستقیم بهش پیشنهاد بدم و 5 سال صبر کردم تا آخرش اون پیشنهاد داد و گفت که 5 سال پیش میخواسته بیاد جلو ولی ترسیده، بعدم دیده که من با یکی دیگه دوست شدم. (گرچه دوستی ای نبوده، ولی اون اونجوری فکر کرده بود) شاید اگه میتونستم برگردم عقب کمی شجاع تر بودم و اون 5 سال از عمرمو بدون همسرم و تو نگرانی های بیخود که دوستم داره یا نه نمیگذروندم.
اگه واقعا کسی رو دوست داری برو بهش بگو. رو در رو هم بگو، بهش فرصت بده فکر کنه و جوابت رو بده. شاید اونم همون حس رو داشته باشه.
عزیزم ممنونم که برام نوشتی..من هرگز به خودم این اجازه رو نمیدم.
البته که خیلی دلیل دارم که این کارو به کسی توصیه نمی کنم. همسر شما آقا بوده عزیزم و خدا حافظش باشه
تو که انقد دلتنگی چرا خودت پیش قدم نمیشی؟؟ توقع زیادیه که تو دلت تنگ باشه بعد انتظار داشته باشی اون پیام بده!!! بعدم احتمالش یک در صدهزاره،کلا قانون دنیا اینه.. دونفر همزمان دلتنگ هم نمیشن
چرا با اسم واقعیت این کامنت رو نذاشتی هر کسی که هستی:)؟ مگه حرف بدی زدی؟ عجیبه
(بعد حتما موجود خاصی نیست که شماره م رو نداره، ضمن اینکه منم ندارم شماره ی کسی رو که بخوام ابراز دلتنگی کنم!)