دنیاست دیگر، ساخته شده برای نرسیدن ها، برای هجران و برای نشدن ها...
آدمها آرزوهایت را به باد می دهند، حتی اگر آرزوی کوچک روزت تنها هم آغوشی با لحافکت باشد و دیگر هیچ...
+ و من در آرزوی یک خواب عصر طولانی اول اسفندی با لحافکم می مانم.
+ هم آغوشی لحافانه هم حرام است خدایا؟ 25سالم است و هنوز وقت خوابم را باید با تک تک اعضای خانواده هماهنگ کنم...
+ دیشب خوابش را دیدم، چه خواب ملس احمقانه ای بود...